تبلیغات
سرعین بهشت نزدیک - روستای تاریخی گنزق:
تاریخ : دوشنبه 5 اسفند 1392 | 04:52 ب.ظ | نویسنده : میثم بهراد

روستای گنزق از توابع شهر سرعین با مختصات جغرافیایی  48 درجه و 8 دقیقه طول شرقی و 38 درجه و 9 دقیقه عرض شمالی در دو کیلو متری مرکز شهر واقع شده است.

این روستا از شمال به اراضی اردی موسی  از جنوب به روستای کلخوران ویند ،از شرق به آق قلعه  و از غرب به مرکز شهر محدود می گردد و ارتفاع این روستا از سطح دریا  1550 متر می باشد.

بیشتر مردم روستا به فعالیت های زراعی و دامپروری و صنایع دستی مشغول هستند:گندم، جو ؛ عدس ؛سیب زمینی از عمده محصولات زراعی این منطقه می باشد ,پرورش زنبور عسل  نیز در روستا رواج دارد.

تولید صنایع دستی مانند گلیم و جاجیم و فرش؛جوراب و شال گردن پشمی در میان زنان و دختران روستایی مرسوم است.


دره ساری دره:
در این روستا دره های متعددی وجود دارد که نام معروف ترین آنها ساری دره می باشد در این دره تعدادی چشمه طبیعی آب وجود دارد:
تورش سویی:این آب ترش مزه و گازدار می باشد ,نوشیدن این آب برای بیواریهای معده بسیار مناسب است و همچنین برای بیماری پوستی و خارش دست توسعه می گردد.

مردان بلاغی:آبی بسیار خنک،سبک و زلال که برای بیماری های پوستی مثل کهیر زدگی بسیار مناسب است.

در بالادست این دره تپه ای به نام حسین تپه سی وجود دارد که در آن غارهای متعددی است ؛این غارها مانند شهری در زیر کوه قرار گرفته است.

غارها و معماری صخره ای روستای گنزق:

قلعه تپه باستانی آناهیتا:

از زیر معبد آناهیتا (مرکز شهر) تا روستای گنزق از دوران مادها تونلهای زیر زمینی تو در تو و دهلیزهای چند اطاقه ایجاد شده است که برای زندگی جمعی استفاده می شده است.این قلعه در سال 1341 از بین رفته است.

با توجه به بررسی های به عمل آمده نزدیک 30 واحد صخره ای در ابعاد بزرگ و کوچک و منفرد و مجتمع مورد شناسایی قرار گرفته است.

در اغلب این منازل صخره ای جا چراغی ها,طاقچه هایی با طاق های قوسی نیز کنده شده است.
جنس این واحد ها از سنگ رسوبی و ماسه فشرده است.

بر اساس گفته کارشناسان میراث فرهنگی با توجه به پیدا شدن سفالهای خاکستری در
محدوده داخلی و خارجی آن قدمت این منطقه و آثار آن به هزار اول قبل از میلاد
می رسد.

علاوه بر قلعه تپه باستا نی؛قلعه دیگری به نام قلعه گوی ترک از دیگر قلعه های دیونی این روستا می باشد.

گوی ترک از سرداران ماد کوچک (آتروپاتن) و کرسی دار (ساری قیه) بوده است که قبر وی در پایین قلعه وجود دارد.این قلعه که در حال حاضر ویران شده است به بنای گازیر بولاغی و کهریزان معروف است و در سلیمان گوزه سی نزدیک امامزاده صادق گنزق قرار گرفته است.
یکی از برجسته ترین واحد های صخره ای که در نزدیکی مسجد مخروبه قرار دارد واحد صخره ای متشکل از یک فضای طویل و یک تالار گنبد دار می باشد که این واحد صخره ای دارای دری به ارتفاع 1/ 20 می باشد.

نور حاصل از در ورودی و نور گیر ها مقداری از نور داخل را تامین می کند.از در ورودی تا انتها واحد در فاصله معینی به وسیله نیم ستونهایی از سنگ اصلی کنده فضاهای داخلی را از هم تفکیک می کند.

ویژگی مهم این واحد صخره ای تالار گنبدی  شکل آن می باشد.مشکل و فضای داخلی و ابعاد متفاوت آن با سایر واحد ها دال بر کاربرد  تالار به عنوان یک مکان با اهمیت می باشد.
این تالار بنا بر اعتقاد مردمان آن زمان به نظر می رسد که به عنوان تالار برای مراسمات مذهبی بوده است.و از آنجا که به عقیده مهر پرستان خدای مهر در آغاز در غاری ظاهر شده است آنان معابد را در غارها می ساختند و درون آن به پرستش می پرداختند.
با توجه به تعداد این واحد های معماری کنده شده در دل صخره ها و تپه ها و ذوق به کار رفته در ساختن آنها،این روستا می تواند به عنوان یک منطقه باستانی-تاریخی و گردشگری باشد.


امامزاده سید صادق:

در روی بلندی مقابل روستا آرامگاه امامزاده سیدصادق قرار دارد که قبلا دارای بنایی زیبا از استادان و معماران دوره صفوی بوده که از آجرهای قرمز پخته شده  و دیوارهای هشت ضلعی با گنبد زیبا بوده است.

آرامگاه امامزاده سید صادق که به گفته اهالی از نوادگاه امام جعفر صادق می باشد.

این امامزاده در روبروی روستای قدیم گنزق واقع شده که در اثر زلزله سال 1375 کاملا تخریب شد و بعد از زلزله به همت روستائیان نوسازی شد.


آداب ورسوم روستا:

از مراسمات روستا می توان به شال سالاما ،تخم مرغ بازی در ایام نوروز؛سوگواری ایام نوروزو...اشاره کرد.

لباس محلی روستای گنزق:

در گذشته مردمان روستا شلوار گشاد که از پشم بافته می شد  می پوشیدند و کلاهی پوستی بر سر می گذاشتند؛جورابی پشمی بلند و پاتاوه(ساق بند) و از چاروق به عنوان پاپوش استفاده می کردند .
لباس محلی زنان کمی از لباس سایر روستاهای سرعین متفاوت است.

آنان پیراهنی گلدار بلند و دامنی چین دار (شلیته)برتن می کنند و با یایلیق سر خود را می پوشانند و در لباس محلی زنان تنوع رنگی بیشتر  به چشم می خورد.

محوطه تاریخی روستای قدیمی گنزق و غارهای صخره ای آن به همت سازمان میراث فرهنگی استان اردبیل به عنوان آثار فرهنگی معرفی و ثبت آثار ملی گردید.